Taniec jest najstarszym "popędem duchowym" człowieka. Był obecny we wszystkich kulturach i epokach, towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat służąc jako narzędzie do wyrażania jego wzruszeń i emocji...
Czym dla nas jest taniec?
Taniec to przede wszystkim dobra zabawa,pozwala na oderwanie od szarej rzeczywistości i wyrażenie swoich najgłębiej skrywanych uczuc. Daje mnóstwo satysfakcji można się w nim po prostu zakochać...
Zapraszamy wszystkich miłośników tańca do wspólnego blogowania :)
Trudno wymienić wszystkie zalety tańca.Każdy z nas wie o tym, ze taniec potrafi wiele zdziałać dla naszego organizmu, I to zarówno jeśli chodzi o jego fizyczne aspekty jak i psychiczne. Na pewno jest to sposób na piękną, harmonijną sylwetkę bez wad postawy, lekki chód i kondycję. Taniec to ruch, czyli systematyczne uczęszczanie na lekcje pozwoli nam spalać aktywnie tkankę tłuszczową. Możemy się męczyć różnymi dietami, ale to dzięki aktywności fizycznej będziemy w stanie utrzymać naszą figurę na stałym poziomie. Ruch w każdym wykonaniu sprzyja przemianie materii, pobudza pracę układu pokarmowego oraz pomaga spalić zapasy organizmu w postaci tkanki tłuszczowej. Dzięki tańcu nasze ciało będzie jędrniejsze, będziemy bardziej się sobie podobać, nasza samoocena podskoczy w górę. Taniec jest również doskonałym lekarstwem na depresję, czy stres. Aktywność fizyczna powoduje również wydzielanie endorfiny, czyli hormonu szczęścia, co sprzyja dobremu nastrojowi.
Ponadto taniec dostarcza niezapomnianych wrażeń estetycznych. Jest on esencją kobiecości. Podczas rytmicznych ruchów ciała uwalniają się coraz większe pokłady drzemiącej w organiźmie energii, znika depresja, zmęczenie, znużenie, wraca radość życia. Każdy, kto zdecyduje się na taki krok, na pewno nabierze większej pewności siebie i być może pozbędzie się niepotrzebnych kompleksów.
Takze nie pozostało nam nic ,jak tylko tanczyć, tanczyć, tanczyć....
Walc angielski należy do grupy tańców towarzyskich. Jest prostym rytmicznie tańcem towarzyskim, ale wymaga od partnerów ogromnej sprawności fizycznej. Walc angielski jak sama nazwa wskazuje pochodzi z Anglii i po raz pierwszy został zatańczony pod koniec 1921 roku. Jego ruchy i obroty wskazują na pokrewieństwo z walcem wiedeńskim. Dobrze wykonany sprawia wrażenie ruchu łodzi poruszającej się po regularnie wznoszących się i opadających falach.Charakterem symbolizuje parę młodych, zakochanych ludzi z ufnością myślących o wspólnej przyszłości.
Poprzednikami walca angielskiego nazywanego w niektórych krajach walcem powolnym były boston i walc wiedeński.Walc angielski powstał na początku XX wieku, jego powstanie wiąże się z niechęcią Anglików do szybkich tańców jak i również z tworzenia się nowego stylu tanecznego polegającego na sposobie tańczenia upodobnionym do chodu. Za prekursora walca powolnego uważany jest angielski nauczyciel tańca Victor Silvester, zdobywca zawodowego mistrza świata w tańcu towarzyskim z 1922 roku, gdy zasłynął z tańczenia walca w wolnym tempie w zupełnie nowym stylu. Historię walca angielskiego łączy się z powstawaniem zupełnie nowego stylu tańczenia opracowanego przez angielskich nauczycieli tańca, zwanego stylem angielskim, który opierał się na prawach naturalnego ruchu ciała.
Walc angielski jest jednym z tańców międzynarodowych składających się na światowy program tańca towarzyskiego. Podobnie jak inne tańce standardowe jest tańcem przestrzennym, rozłożystym i wymagającym dużej przestrzeni. Jest to bardzo romantyczny i spokojny taniec, a ruch opiera się na płynności, jak również na ciągłym unoszeniu i opadaniu,te dwie ostatnie rzeczy mogą sprawić najwięcej trudności, ale opanowanie ich sprawi największą radość.
Postawa taneczna też może sprawić małą trudność, ponieważ partnerzy są blisko siebie, a postawa naturalnie wyprostowana, zaś głowy zwrócone są lekko w lewą stronę. Łokcie jako przedłużenie barków, biodra połączone, a góry ciał lekko odchylone do tyłu. Partner otacza tancerkę prawą ręką umieszczając ją pod lewą łopatką partnerki.
Walc Angielski sprawi wiele przyjemności wszystkim tym, którzy nauczą się go. O wielkiej miłości ludzi do tańca świadczą także słowa znanego pisarza- Paula Coelho "O tańcu nie da się pisać [...] taniec trzeba tańczyć." Mam nadzieję,że te słowa przekonają wszystkich Was do tańca, zwłaszcza Walca Angielskiego. :)
Odwaga,brawura,waleczność i zdecydowanie.Gorące serce,namiętność,wino,miłość,śmierć,taniec, śpiew i rytm- tak można definiować hiszpańskie flamenco. Flamenco, się czuje, flamenco ma się w sobie, żyje się na sposób flamenco jak wędrujący Cygan od wsi do wsi, od tawerny do tawerny. Ból istnienia i emocja wyraża się w pieśni, muzyce i tańcu. W muzyce topisz łzy,w tańcu rozprawiasz się ze swoją złością i niezgodą na świat taki, jaki jest. Śpiewasz i tańczysz, gdy rozpiera Cię dziecięca radość, gdy entuzjastycznie głosisz piękno życia.
Flamenco tworzą nierozerwalnie związane ze sobą śpiew, taniec i muzyka (cante, baile, toque). Jako pierwszy ukształtował się śpiew oparty na rytmie. Nieco później pojawił się taniec, stanowiący początkowo formę ilustracji do pieśni. Taniec flamenco jest najczęściej solowy - to indywidualna forma wypowiedzi, zawierająca zawsze pewien element improwizacji.
Aby zabrzmiało flamenco wystarczą dwie dłonie, śpiew i obcasy .... i duch flamenco.
Form muzycznych zaliczanych do kultury flamenco jest ponad siedemdziesiąt. Każda forma ma swoją specyfikę, swój charakterystyczny rytm, większość z nich obecnie się tańczy, choć w tradycji niektóre były tylko pieśnią lub utworem instrumentalnym. Wiele tańców ma odmienny charakter, bo ich choreografia tworzona jest do konkretnej muzyki. Z poszczególnych fragmentów muzycznych ( falset ) tworzy się utwór złożony z wielumotywów, stąd nazwy tańców w liczbie mnogiej, jak: alegrias, soleares, seguiriyas, sevillanas itp. Aby poznać tańce flamenco trzeba im poświęcić wiele lat. Łączy się z nimi gra na kastanietach, tamburynie, stepowanie (zapateado), klaskanie (palmas), praca wachlarzem, chustą i innymi rekwizytami.
To był krótki opis jednego z najpiękniejszych tańców jakie udało mi się poznać. Nie jest to wyczerpanie całego tematu . Sam taniec dzieli się jeszcze na wiele róznych technik i stylów. Ale wydaje mi się ze jest to wystarczające aby zakochac się w tym tancu. Moje pierwsze spotkanie z tym tancem miało miejsce podczas oglądania fantastycznego filmu „Warszawa” Dariusza Gajewskiego. .Film Warszawa ukazuje grupe młodych. Bohaterów łączy miasto w którym się znaleźli i prowincjonalne pochodzenie. Z przyjazdem do stolicy każdy z nich ma związane inne plany, inne cele. Ale jak sie ukazuje nie jest łatwa droga do realizacji marzen. W filmie byla ukazana piekna scena tanca flamenco. Scena w której zatrzymał się czas, była tylko głowna bohaterka i tacerka flamenco. Był krzyk duszy.... Polecam film, polecam taniec... noemi
Tańce ludowe to takie, które reprezentują tańce i muzykę taneczną ściśle związaną ze środowiskiem w jakim powstały, jego zwyczajami, wierzeniami i tradycjami. Ich nazwy nie są nazwami gatunkowymi wskazującymi na pochodzenie etniczne, cechy tanaczne i muzyczne.
Polskie tańce ludowe to: chmielowy, cenar, chodzony, dżek, goniony, taniec góralski, kaczok, kołomajka, krakowiak, krzesany, kujawiak, lasowiak,mazurek, oberek, olender, polonez, szot, trojak, zbójnicki, kosyder, raz dwa(taniec kaszubski),mazur, korkowy.
Najbardziej znanymi tańcami narodowymi są: krakowiak, mazurek, oberek, polonez i kujawiak.
Krakowiak
To żywy polski taniec ludowy z okolic Krakowa, zaliczany jest do polskich tańców narodowych.
"Nazwa tańca pochodzi z XVIIIw i odnosiła się do grupy tańców posiadających własne lokalne nazwy: mijany, dreptany, ścigany, skalmierzak i inne. Pod koniec XVIII wieku charakterystyczne synkopowane rytmy krakowiaka pojawiły się w muzyce symfonicznej, a na początku XIXw taniec ten stał się popularny w muzyce scenicznej i instrumentalnej".
Krakowiaka tańczy sie w takcie dwumiarowym z charakterystycznymi synkopami, przyśpiewkami solowymi i swoistym trzykrotnym przytupem kończącym zazwyczaj fraze muzyczną.
Cechy tańca : gromadnośc i przodowanie, jak również symetria i dwuczęściowośc.Charakterystyczne ruchy krakowiaka to żywośc, skocznośc i sprężystość.
Utwory muzyczne oparte na ludowym krakowiaku stworzyli: Fryderyk Chopin Krakowiak op.14 na fortepian i orkiestrę Maurycy Moszkowski Krakowiak na fortepian Ignacy Paderewski Krakowiak fantastyczny Karol Szymanowski Krakowiak na fortepianLudomir Różycki w balecie Pan Twardowski
Taniec pozwala odreagować, wyzbyć sie złych emocji, odstresować a także wyszaleć!!!Taki włąsnie jest krakowiak...a zarazem taki subtelny:)
Zapraszam do pośpiewania:) Krakowiaczek jeden miał koników siedem...na na na...:))
Każdy z nas potrafi tańczyć. Ruch jest bowiem czymś najbardziej naturalnym dla człowieka.
Taniec to najogólniej zwarty układ kroków, który każdy ma w głowie. Każdy taniec jest niepowtarzalny, choćby ten sam układ był tańczony przez tysiąc osób... tak samo jak każdy człowiek jest niepowtarzalny, bo mamy odmienne emocje, uczucia, dlatego każdy z nas tańczy to co czuje. Taniec pozwala na wyrażenie siebie, bo nie wystarczy nauczyć się schematycznych kroków, to jest dobre na początek. Aby taniec który wykonujemy był prawdziwie wartościowy , poruszający i zachwycający oglądających potrzebne są emocje, uczucia, włożenie w to części samego siebie...
Moją ulubioną grupę tańca stanowią tańce latynoamerykańskie, ale również salsa.
Tańce latynoamerykańskie to grupa tańców prezentowanych na turniejach obok tańców standardowych. W skład tej grupy wchodzą: samba, rumba, cha-cha, paso doble czy jive. Charakteryzują się one dużą dynamiką, szybkością i wyrazista muzyką. Ważne są w nich zmysłowe ruchy bioder i całego ciała. Zasadnicze znaczenie ma izolacja, polegająca na umiejętności oddzielenia górnych partii ciała od dolnych.
SAMBA
Dokładna nazwa to "O samba", która pochodzi z języka brazylijskiego i portugalskiego. Pierwszą formą samby był taniec "w kółko", a zapoczątkowali go Murzyni ze szczepu Bantu.
Narodowy taniec Brazylii, na ogół kojarzony z karnawałem w Rio de Janerio. Posiada wiele kombinacji rytmicznych, łatwo wpada w ucho. Poza rzadko tańczonymi figurami podstawowymi, samba ma charakter progresywny - tańcząca para szybko przemieszcza się po całym parkiecie. Samba zwana jest tańcem kochanków. Jest tam bardzo dużo ruchów intymnych, wyrażających uczucia. Ruch samby przypomina falowanie partnerów. Tańczenie samby może też przypominać bieganie po rozżarzonych węglach, na których trzeba jak najkrócej stawać, by się nie poparzyć. Takt: 2/4
Tempo: 54-56 taktów na minutę
RUMBA Nazywana tańcem miłości lub tańcem namiętności. Kojarzy się z Kubą, a swe korzenie ma w mambolero i jest spokrewniony z hanaberą. Jest agitacyjnym tańcem afrykańsko-kubańskim. Wchodzi w skład dziesięciu tańców towarzyskich. Partnerka w rumbie kusi i wymyka się, partner zaś prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi.Rumba to taniec, wymagający dobrej koordynacji ruchów i znakomitej kondycji fizycznej. Ale o tym tańcu nie decyduje jedynie technika, której można się nauczyć, ale zaangażowanie w taniec, zmysłowość. Dobrze zatańczona rumba to wręcz miniprzedstawienie teatralne. Rumbę na turniejach tańca tańczy się jako trzecią z pięciu tańców latynoamerykańskich.
Takt: 4/4
Tempo: 28-32 taktów na minutę
CHA-CHA Jest to jeden z najmłodszych tańców latynoamerykańskich pochodzenia Kubańskiego. Forma taneczna została ustalona dopiero w 1953r. Po raz pierwszy zatańczono ten taniec w Niemczech w 1957r., a Gerd Hadrich pokazał pierwsze kroki. Główną zasadą techniczną są tzw ,,przeprosty", figury polegające na wyprostowywaniu kolan na ,,raz" oraz w figurze ,,lockstep" Również wiele figur w cha-chy zostało zaadoptowanych z rumby. W cha-chy także charakterystyczne są kokieteryjne ruchy, choć nie aż tak bardzo, jak w rumbie, bo ze względu na szybsze tempo jest na to mniej czas. Cha cha ma w sobie dużo elementów jazzu, beat'u i tańca dyskotekowego. Cechą charakterystyczną jest fascynujący rytm i swawolne ruchy opatrzone kokieteryjnym flirtem.
Takt: 4/4
Tempo: 32-34 taktów na minutę
PASODOBLE To hiszpański taniec oddający atmosferę areny i walki byków - corridę. Partner występuje w roli toreadora, który trzyma partnerkę zastępującą czerwone sukno. Obydwoje poruszają się wokół wyimaginowanego byka.Sam taniec składa się jakby z dwóch części: I - wejście na arenę, II - obrazuje samą walkę. Muzyka o charakterze marszowym wyzwala narastające napięcie, by przez poszczególne akcenty wzbudzić entuzjazm w ostatnim uderzeniu. Jedyny taniec, w którym pary nie mogą sobie pozwolić na luki czy skróty w prezentowanej choreografii. Bardzo widowiskowy, a tancerze specjalnie przygotowują się do rozpoczęcia przyjmując pozy i wprowadzając nastrój, by ruszyć z pierwszym uderzeniem muzyki. Pasodoble wymaga od tancerzy sztuki pełnej wyrazu.
Takt: 2/4
Tempo: 60 taktów na minutę
JIVE Jest bardzo podobny do rock and rolla, choć bez figur akrobatycznych. Do Europy dotarł z amerykańskimim żołnierzami w 1940r., jego odmianą jest boogie-woogie. Jest to taniec bardzo szybki i dynamiczny. W tańcu tym dostrzec można wpływy afrykańskie. Jive ukazuje nam jaką wspaniałą radością jest życie. Kroki wykonuje się dynamicznie wbijając ciężar ciała w parkiet, tak jakby chciało się szybko porozgniatać uciekające pluskwy. W obecnej wersji jest klasycznym tańcem jazzowym, wpływającym na powstanie nowych "szaleństw tanecznych". Jive ciągle trwa i nadal się rozwija. Wymaga on dobrej sprawności i kondycji, gdyż tańczony jest jako ostatni taniec.
Takt: 4/4
Tempo: 32-48 taktów na minutę
SALSA Jest popularnym na całym świecie tańcem towarzyskim odpowiadającym muzyce również nazywanej salsą. To słowo po hiszpańsku oznacza [sos] lub smak, czy jak w tym przypadku styl.
Salsa w muzyce narodziła się w latach 1940-1970 z fuzji rytmów afrokubańskich i karaibskich pod dużym wpływem jazzu. Rozwijała się zarówno na Kubie, w Portoryko, Nowym Jorku, jak i innych krajach regionu Karaibów. Salsa czerpie w najlepsze z każdej z tych kultur. Łączy w sobie karaibską zabawę, afrykańską radość życia i francuską finezję. Kubańczycy doprawili ją "do smaku" swym gorącym temperamentem, przez swoją otwartość i wielką pogodę ducha tworząc taniec pełny radości i energii. Tak świetna receptura nie mogła schować się przed światem na długo. Jej smak dotarł do najbardziej odległych od Kuby rejonów z czasem ogarniając cały świat. Podczas tych podróży każda z nacji dodała do Salsy szczyptę swoich przypraw. W ten sposób podobnie jak sos - tak i taniec posiada wiele sposobów przyrządzania. Tak powstały podstawowe style Salsy:
Salsa LA, jest to styl Los Angeles, inaczej nazywany Salsą "na 1";
Salsa NY, jest to styl New York, nazywany też "Mambo" lub Salsą "na 2"
Salsa Cubana, która jest rodowitym stylem kubańskim, nazywanym często "Casino" lub Salsą "na 3"
Style te różnią się krokiem podstawowym, rytmicznym umiejscowieniem kroków (np. taniec na 1 lub 2) w muzyce, geometrią tańca (taniec po kole lub w linii), sposobem prowadzenia partnerki, ilością elementów akrobatycznych w tańcu, istnieniem bądź brakiem elementów solowych. Salsa na Kubie powstała jako połączenie tańca son (muzyka) z kubańską rumbą. Salsa jest w odróżnieniu od większości tańców towarzyskich tańczona w miejscu. Oznacza to tyle, że tańcząca para nie przemieszcza się zbyt wiele po parkiecie, a obroty wykonywane są w miejscu.
źródło: www.wikipedia.pl
Taniec nie jest tylko pasją, ale także wyrażeniem przeżytych odczuć, pozwala on na odprężenie i zapomnienie o kłopotach i problemach codziennego życia. W tańcu nie da się udawać...Poruszając się w rytm muzyki można odczuć wielką radość i satysfakcję, bo tańczy się dla własnej przyjemności, a nie z przymusu:)
Dla mnie taniec jest czymś szczególnie ważnym, bo w tańcu jestem naprawdę sobą, otwieram swoje wnętrze, daje upust emocjom, zarówno tym dobrym jak i tym złym. Gdy tańczę zapominam o bólu, nie czuje zmęczenia... czasem zdarzało się, że szłam na taniec z bólem głowy a wracałam całkowicie zdrowa i do tego rozesmiana jak nigdy:) Taniec jest dla mnie lekiem, jest moim uzależnieniem, moją pasją i największą miłością...
Taniec jednym słowem to dla mnie najskuteczniejsza terapia na wszelkie troski i zmartwienia:)
Zachęcam wszystkich gorąco do tańca:) Kto choć raz nie spróbował tańca, nie wie co traci!
NAPRAWDĘ WARTO!!!:)))
Rock’n’roll jako taniec to temat rzeka, dzika i nieujarzmiona :) To wspaniała muzyka i niesamowity taniec w jej rytmie. Pełen życia ruch dwojga ludzi, radosny, pełen ekspresji uczuć, pozbawiony sztywnych reguł i przepisów. Wolny, niezależny trudny do opisania i niemożliwy do sklasyfikowania.
Rock’n’roll ma bardzo dużo odmian m. in: Ø ROCK’N’ROLL SPORTOWY: charakteryzuje się określoną techniką ruchów zwaną „ kick-kick-kick-ball-change” . Tancerze wykonują proste elementy akrobatyczne w rytmie rock’n’roll’owych utworów muzycznych. Poziom owych elementów klasuje się na poziomie olimpijskiej akrobatyki sportowej. Ø ROCK’N’ROLL TRADYCYJNY: jest tańcem wolności, szalonym. Nie posiada żadnych sprecyzowanych figur i kroków. Jest tańcem towarzyskim, gdzie krok podstawowy liczony jest na 6. Na rozluźnionych i delikatnie zgiętych w kolanach nogach, tańczy się go miękko, ale wyraziście, przenosząc ciężar ciała i akcentując rytm.
Jive w tańcu towarzyskim, boogie woogie, bugg czy swing to bogactwo figur i układów, z których do rock'n'roll'a można czerpać pełnymi garściami, pamiętając jednak żeby zachować charakter tego tańca.
Osobiście bardzo gorąco zachęcam do wgłębienia się w tajniki tańca jakim jest ROCK’N’ROLL ;) Taniec ten pozwoli przenieść się do połowy lat pięćdziesiątych XX wieku :) Jeżeli jesteście fanami muzyki Elvisa Presley’a , Chucka Berry lub Carla Perkinsa to bardzo szybko poczujecie rytm i poderwiecie się do tańca ;)
Taniec jest bardzo ważny w życiu, zarówno moim jak i wielu ludzi na całej kuli ziemskiej J Pozwala mi oderwać się od udręk życia codziennego, pozwala rozładować stres. Kiedy tańczę nie muszę pamiętać o Twierdzeniu Pitagorasa czy o odmianie przez przypadki rzeczownika „TANIEC” :). Tańczyć może każdy – mały, duży, stary, młody, uczeń, student czy osoba po 50 ;) Najważniejsze, żeby w tańcu pozostać sobą :) :)
