terapia tańcem? jak najbardziej tak!

Czy słyszał ktoś może o choreoterapii???
Otóż owa choreoterapia jest to metoda leczenia poprzez taniec. Tak właśnie!!!
Z tym, że nie jest to żaden układ kroków, tylko taniec oparty na improwizacji, mający na celu poprawę pewności siebie, rozładowanie emocji i poprawę koordynacji ruchowej. Stosuje się ją między innymi w leczeniu osób z zaburzeniami psychicznymi i osób z problemami w kontaktach z innymi ludźmi...
Ruch, który wykonujemy w tańcu jest ukazaniem i odbiciem własnej osobowości, płynie on z wnętrza pokazując na zewnątrz co dana osoba czuje, myśli i przeżywa...

BALET !

Sztuka baletowa narodziła się w XV w. we Włoszech. Arystokraci, chcąc zrobić wrażenie na ważnych gościach, zlecali zawodowym mistrzom tańca przygotowanie kosztownych widowisk. Na przedstawienia te składały się zarówno mówione sztuki teatralne, jak i wspaniale tańce, w których brali udział członkowie dworu. Stały się one bardzo popularne we Francji.

Kiedy popularność, dworskiego baletu zaczęła słabnąć, na tronie francuskim zasiadł Ludwik XIV, który nie tylko podtrzymał zwyczaj, ale sam zaangażował się w taneczne produkcje.

TERMINY BALETOWE:

Adagio - wolny początek pas de deux, po którym następują dwie partie solowe i partia finałowa.

Allegro - kroki, podskoki i obroty wykonywane w szybkim tempie.

Arabesque - poza taneczna polegająca na wyciągnięciu do tyłu uniesionej jednej nogi oraz pochyleniu tułowia do przodu.

Attitude - poza taneczna: jedna noga wyciągnięta do tyłu i zgięta w kolanie.

Barre - długa poręcz w sali baletowej, która służy tancerzom do przytrzymywania się w trakcie ćwiczeń.

Battement - rytmiczny ruch nóg.

Batterie - kroki, w których znajdujące się w powietrzu nogi krzyżują się bądź uderzają o siebie.

Cabriole - podskok, w którym tancerz unosi jedną nogę a następnie szybko uderza o nią drugą nogą.

Coupe jetś - podskoki z obrotem z jednej nogi na drugą wykonywane dookoła sceny.

Entrechat - krok polegający na skrzyżowaniu nóg w podskoku.

Fouettś - bardzo szybkie obroty, w trakcie których noga nie będąca na ziemi wyciągnięta jest w bok i dołączona do kolana kiedy tancerz kręci się.Jetś - skok z jednej nogi na drugą.

Manege - okrąg na scenie, wzdłuż którego tancerz wykonuje popisowe podskoki.

Pas - krok w tańcu.

Pas de deux - taniec z udziałem pary tancerzy.

Pique - kiedy balerina staje na końcach palców bez uprzedniego zginania kolan.

Piruet - obrót w tańcu.

Plis - pierwsze ćwiczenie przy poręczy (barre), w którym tancerz kuca, powoli zginając kolana.

Pointe - pozycja polegająca na staniu na czubkach palców.

Port de bras - sposób w jaki tancerze prowadzą swoje ramiona.

Pozycje - pięć podstawowych układów stóp i odpowiadające im ruchy ramion.

Rond de jambe - noga uniesiona do góry, kolana zgięte, stopa wykonuje kolisty ruch w powietrzu.

Tour en hair- jedno-, dwu- a czasami trzykrotny obrót w powietrzu.

źródło: http://balet_on.webpark.pl/

"Możesz tańczyć wszędzie jeżeli tańczysz sercem."

Cha cha ;)

Cha cha to jeden z najmłodszych tańców latynoamerykańskich, wywodzi się z rumby i mambo. Na jego powstanie złożyły się wpływy wywierane przez jazz i swing. Melodie i rytmy cha cha cha pojawiły się w Europie i Stanach Zjednoczonych dopiero w latach pięćdzisiątych. Zaś pierwsze ujednolicenie form tego tańca miało miejsce w roku 1953.

Cha cha jest tańcem z kategorii tańców Ameryki Łacińskiej, tańczy się go prawie w miejscu w przeciwieństwie do tańców tańczonych dookoła sali, czyli walca angielskiego i wiedeńskiego. Styl i sposób tańczenia zmieniały się kilkakrotnie. Mimo stosunkowo krótkiej historii cieszy się bardzo dużym powodzeniem wśród tancerzy na całym świecie.

"Taniec cha-chy opiera się na kroku chassis czyli kroku w formacie odstaw-dostaw-odstaw.Do tylu są wykonywane kroki chasse tzw.back locki a w przód lock stepy.W cha-chy trzeba mieć mocne i przeprostowane nogi aby wyglądało to efektownie." Źródło :http://pl.wikipedia.org/wiki/Cha-cha

Autorem tańca jest Pierre Levelle. Forma taneczna została usjednolicona dopiero w 1953. Po raz pierwszy zostazatańczony jako taniec w Niemczech w 1957, a Gerd Hadrich zademonstrował pierwsze kroki. Kroki wolne wykonuje się, podobnie jak w rumbie, na przeprostowanych kolanach, zaś kroki szybkie na rozluźnionych. W cha-chy także charakterystyczne są kokieteryjne ruchy, choć nie aż tak bardzo, jak w rumbie, bo ze względu na szybsze tempo jest na to mniej czasu.

Tancerz i tancerka ustawiając się w nieznacznej odległości od siebie,ale są naturalnie wyprostowani. Tancerz obejmuje partnerkę prawym ramieniem. Jest to postawa zasadnicza oprócz której wyróżnić możemy także pozycję otwartą, promenady, odwrotnej promenady i obrotu pod ręką.

"Taniec dzikiej namiętności i czułej delikatności, taniec dominacji i uwodzenia"

RUMBA:)

Rumba towarzyska nazywana jest tańcem miłości lub tańcem namiętności. Wchodzi w skład dziesięciu tańców towarzyskich.

Trzymanie partnerki jest podobnie jak w innych tańcach latynoamerykańskich może być otwarte (za jedną rękę) lub zamknięte (obiema rękoma). Ciężar ciała musi być stale utrzymywany nad palcami stóp, a nogi wyprostowane są kolanach.

Partnerka w rumbie kusi i wymyka się, prowokuje partnera, zaś partner prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi.

Rozliczenie tempa kroku podstawowego to wolny, szybki, szybki. Rumbę towarzyską rozliczać możemy w dwóch rytmach: wspomnianym już raz, dwa, trzy, cztery czyli w rytmie square, ale także w rytmie cubana (cztery, raz, dwa, trzy).

Rumba to taniec, wymagający dobrej koordynacji ruchów i znakomitej kondycji fizycznej. Sama technika nie wystarczy ważne jest zaangażowanie w taniec, zmysłowość. "Bohaterką" tego tańca jest kobieta, emanuje erotyzmem, który przenika każdy jej ruch, to na niej skupia się uwaga. Rumba to przepełniony erotyzmem miłosny taniec, pełen zmysłów, gestów i weżowych ruchów całego ciała. Dobrze zatańczona rumba to przedstawienie teatralne. Tancerka używa wszystkich swoich wdzięków, uwodzi mężczyznę. Patrzy mu w oczy, to znowu udaje, że go nie widzi, wzrokiem szuka innego, aby wzbudzić zazdrość partnera, zniewolić go i całkowicie nad nim zapanować. Kobieta, która tańczy rumbę, jest odważna i zmysłowa - i to właśnie podkreśla strój.

Rumba narodziła się na Kubie w 1886, wsród niewolniczych afrykańskich plamion, które pracując na peryferiach miast stworzyły male spolecznosci. Zaczeli organizować zbiorcze imprezy zwane "rumba". Muzyke tworzyly dźwięki wydobywające się z mebli, artykuły gospodarstwa domowego i narzędzia pracy codziennej.

Rumba to taniec erotyczny w którym dominuje partnerka swoim seksapilem. Partnerka ma uwodzić swojego partnera. Rytm rumby: 2, 3, 4, raz. Rumba jest tańcem latynoamerykańskim. Pochodzi od cha-chy.

TANIEC W MEDIACH

    Taniec towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Niegdys tańczono po to,żeby oddać hołd różnorakim bóstwom, prosząc o powodzenie w walce, czy tez dziekując za otrzymane dary...taniec był nazywany "modlitwą nóg"... W późniejszych czasach zaczęła zanikać funkcja tańca jako modlitwy, czy tez rodzaju hołdu. Taniec zaczął pełnić w większej mierze funkcje widowiskowe, stając się zjawiskiem godnym podziwu.

Jak jest obecnie? Pomyślmy...

    Kto z nas nie marzył o tym, by choć raz być w centrum zainteresownia, stanąc w świetle fleszy i być podziwianym przez innych? To "siedzi" gdzieś wewnątrz nas i jest jak najbardziej normalne, to potrzeba akceptacji przez otoczenie i bycia choć przez chwilę obiektem zainteresowania innych...

Nie każdy jednak potrafi czy chce tańczyć. Nie każdego stać na kursy tańca, nie każdy ma na to czas. Istnieje jedno alternatywne wyjście... To media ze swoim przeogromnym wpływem i zasięgiem. Nie musimy nawet sie ruszać z domu, aby wejść w fascynujący świat tańca i poznać jego tajniki... 

 Można śmiało stwierdzić, że taniec jest wszechobecny. Możemy go zauważyć w filmach, w reklamach, w wielu teleturniejach czy reality show.  

     Taniec jest ściśle obecny w mediach. Ludzie kochają taniec, ponieważ wyraża wszystkie uczucia, które towarzyszą każdemu podczas Jego życia. W wielu programach telewizyjnych wykorzystywany jest taniec. Najpopularniejsze programy taneczne ostatnich lat to: "Taniec z gwiazdami", który cieszy się nie słabnącą popularnością i program "You can dance po prostu tańcz", który jest stosunkowo nowym programem. W programie "Taniec z gwiazdami" znane aktorki i aktorzy tancząc ze świetnymi tancerkami i tancerzami walcząc o główną nagrodę, czyli kryształową kule i modny samochód- kabriolet. Natomiast w programie "You can dance po prostu tańcz" młodzi i nie dokońca doświadczeni tancerze ucząc sie różnych stylów tanecznych walczą o 100 tysięcy złotych i nauke w sławnej szkole tańca na Brodway'u. Każdy wyczyn tancerzy w obu programach zostaje poddany surowej ocenie jury, która ocenia styl i gracje tancerzy oraz  nabyte umiejętności taneczne. Oba programy barddzo przyjemnie się ogląda zwłaszcza wtedy,gdy tancerzy wykonują bardzo trudne figury.

    W wielu filmach został wykorzystany motyw tańca :) Najpopularniejszym tanecznym filmem ostatniego czasu jest " Step Up The Streets" ;)  Fantastyczne kroki, układy taneczne, fenomenalna muzyka i przystojny aktor :D przyciągnęły ogromną widownię do kin :). Po zakończonym seansie wielu ludzi zrozumiało że taniec może być również dla nich . Zaczęły się zapisy do szkół tańca, zaczęto organizować kursy w szkołach. Z dnia na dzień taniec stał się bardzo popularny :) Osoboście bardzo polecam obejrzenie tego filmu.

    Moim zdaniem najwspanialszym filmem tanecznym jest " Dirty Dancing" Osobiście oglądałam go chyba ze 100 razy :) i chętnię zobacze go 101 raz :] Film ten przystępny jest nie tylko dla ludzi dorosłych, ale również dla troche starszych dzieci. Muzyka wpadająca w ucho, choreografia którą łatwo opanować nawet w domu

to wszystko co ludzie chcą oglądać i zawsze będą chcieli :)

 Taniec zdominował nie tylko programy rozrywkowe, ale również pojawia sie jako chwyt konsumencki w reklamach. Producenci reklam robia wszystko  aby przykuć uwage widzów i podnieść swojego towaru. Wykorzystują do tego motywy taneczne oraz osoby, które zasłyneły i osiągneły cos w tej dziedzinie. Tancerze, o których nigdy nie było słychac stały sie gwiazdami kilkuminotowych spotów reklamowych. Ludzie zyją w monotonni, nie mają czasu na to aby realizować swoje marzenia, dlatego utożsamiają się sie z tymi, którzy kochają to co robią. Ich obecnosć w reklamach jest bardziej wiarygodna i przyciąga potencjałnych nabywców.

 

 

                            "Tańczcie ludzie, tańczcie wszędzie ..."       IX Symfonia Beethovena

 

"Muzyka i melodia ciała stapiają się w jedno..." prawdziwa mistyka...

TANIEC BRZUCHA

Taniec brzucha nazywany także "belly dance", "tańcem orientalnym", "tańcem arabskim", czy wreszcie "Raks Sharki" jest rodzajem tańca solowego. Wywodzi się on z tańca płodności tańczonego ku czci bogini Izydy w starożytnym Egipcie, wyłącznie przez kobiety. Najwazniejszymi cechami tego tańca są ruchy bioder, brzucha, biustu i ekspresyjne gesty rąk. Zas najbardziej charakterystycznym elementem jest tzw. shimmy, czyli drżący ruch bioder wprawiający w drgania równiez brzuch tancerki. Można wykonywać także shimmy innych części ciała np. biustu. "Taniec ten łączy kuszące ruchy bioder z subtelnym ruchem rąk i od wieków robi niezwykłe wrażenie poprzez wyzwolenie tego, co najbardziej uwodzicielskie, zmysłowe i kobiece." Nazwa "taniec brzucha" nie jest jego nazwą oryginalną, wprowadzili ją bowiem przedstawiciele cywilizacji zachodniej. Pierwotnie brzmi ona "raqs sharqi", czyli "taniec wschodni".
źródło: www.wikipedia.pl. Ruchy, które składagą się na ten taniec przekazywane są od wieków Dobre tancerki brzucha charakteryzują sie tym, że juz po kilku sekundach tańca potrafią wciągnąć publiczność do wspólnej zabawy, dzięki umiejętności połączenia swojej energii z energią publiczności, przez co nawiązuje sią naturalny kontakt. Taniec brzucha zapewnia doskonały kontakt z własnym ciałem. Jest to taniec dumny, a zarazem zmysłowy, zalotny, pełen erotyzmu, nie ma w nim jednak wulgarności. Świetnie wpływa na poczucie kobiecości, pozwala na wyrażanie samej siebie bez ograniczeń, wyzwala z kompleksów dotyczących choćby zbyt obfitych bioder, gdyż w tym tańcu troszkę więcej ciała jest jak najbardziej wskazane. Dlatego też każda kobieta może się w nim czuć swobodnie i każda będzie go tańczyć nieco inaczej. Wiele kobiet w obcowaniu z tym tańcem rozkwita i poprzez niego uczy się wyrażać siebie. Jest to taniec bardzo intymny, nie da się w nim nic ukryć, pokazuje się w nim całą siebie, taką jaką się jest.

W krajach arabskich taniec ten jest nadal kultywowany. Dziewczynki uczą się wszystkich jego ruchów juz w dzieciństwie. Towarzyszy on bowiem tamtejszym kobietom we wszystkich najważniejszych momentach życiowych, jak ślub, ciąża czy narodziny dziecka. Kobiety spiewaja i tańczą go w atmosferze wielkiej radości i szczęścia.
Poza samą radością z uprawiania tego tańca możemy czerpać z niego liczne korzyści. Jeżeli chodzi o samopoczucie fizyczne to ruchy tańca orientalnego wzmacniają umięśnienie, ćwiczą je, rozluźniają i czynią wytrzymałymi. Dzięki temu tańcowi mięśnie stóp,łydek i ud stają się mocniejsze i bardziej jędrne. Odpowiednia postawa w tańcu, w postaci kompletnego przylegania stóp do podłoża, oraz aktywność nóg chronią przed zaburzeniami krążenia. Mięśnie brzucha, bioder i pośladków zostają rozluźnione i wzmocnione. Talia staje się cieńsza i zyskuje delikatny wygląd dzięki licznym ruchom obrotowym, które przynoszą korzyść również częściom wewnętrznym narządów kobiecych. Dzięki wzmocnieniu mięśni grzbietu zotają zlikwidowane zaburzenia kręgosłupa. Poprzez stałe praktykowanie tańca uzyskuje się bardziej rozluźnione plecy i mniejszą skłonność do blokad i bólów fizycznych. Taniec ma działanie terapeutyczne jeśli chodzi o krążenie, co powoduje korzyści zarówno na płaszczyźnie mięśniowej, jak i oddechowej.

Ciekawostką może być to, że taniec brzucha jest zalecany dla kobiet w ciąży..."Taniec brzucha koryguje postawę, wzmacnia mięśnie brzucha, przynosi ulgę obolałym plecom oraz zapobiega puchnięciu nadgarstków." "Taniec brzucha bardzo angażuje ten obszar, rozluźnia miednicę, odstresowuje i wzmacnia. Silne mięśnie dna miednicy ułatwiają ciążę i poród oraz zapewniają szybszy powrót do formy po porodzie. Wpływają także korzystnie na odczucia seksualne . Jednak zalety tańca wykraczają daleko poza brzuch, miednicę i biodra. W ciąży nie tylko rośnie brzuch, ale zmienia się całe ciało. Kręgosłup jest obciążony bardziej niż zwykle, dlatego szczególnie należy o niego dbać. Doskonałą gimnastyką dla pleców są właśnie wężowe ruchy kręgosłupa, krążenia klatki piersiowej oraz krążenia bioder." Przyszłe mamy powinny oczywiście pamiętać o zachowaniu zasad bezpieczeństwa i nie wykonywac żadnych gwałtownych, szarpanych czy trzęsących ruchów. Najlepiej wsłuchać się w swoje ciało:)

żródło: http://forumzdrowia.pl/Taniec%20brzucha%20w%20ci%C4%85%C5%BCy/102/1144

Przyznam, że sama miałam okazję uczestniczyć w zajęciach z tańca brzucha i rzeczywiście są one bardzo wciągające. Na początku, gdy patrzyłam z boku wydawało mi się to mało atrakcyjne, bo jakos nigdy nie czułam pociągu do tańców orientalnych, ale wystarczyły jedne zajęcia i wszystko się zmieniło... Elementy z tańca brzucha są o wiele trudniejsze do powtórzenia niż z tańca towarzyskiego. Początkowo miałam z nimi pewne trudności, zwłaszcza z "shimmi górą";) Taniec ten wymaga przede wszystkim odpowiedniej postawy, aby nie nadwyrężyć sobie kręgosłupa, o czym powinna poinstruować instruktorka. Tańczy się na lekko ugiętych kolanach. Następnie trzeba opanowac kolejne elementy, jak shimmi, ruchy bioder i dodać do tego odpowiednie ruchy rąk i uśmiech:) To naprawdę nie jest takie proste jak mogłoby się wydawać:)
Taniec brzucha mnie zafascynował, jest w nim pewna mistyka, tajemniczość, wzniosłość a jednocześnie jest on pełen radości i wolności. Niesamowite rytmy i muzyka, język zupełnie inny od naszego... Dla mnie ten taniec to mowa bez słów. Można nim naprawdę wyrazić samą siebie, otworzyć się i rozkwitnąć, poczuć wolność,zaakceptować sie taką jaką się jest a dodatkowo jeżeli chodzi o aspekty pozaduchowe można poprawić swoją kondycje fizyczną i figurę:)))

ZACHĘCAM BARDZO GORĄCO WSZYSTKIE DZIEWCZYNY!!!!

Mazurek- ale nie na WIELKANOC:)

Nazwę tańca utworzono od nazwy ziemi- Mazowsza, gdzie najprawdopodobiniej się zrodził.



Taniec ten łączy podobieństwo z oberkiem (w szybszym tempie) i kujawiakiem (powolnym).



Mazur znany nam współcześnie, prócz charakterystycznej żywiołowości, posiada również dostojną postać ruchów i postaw. Żywiołowośc tańca, połączona z godną, spokojna postawą tańczącego, podskoki i przytupywanie połączone z częstym posuwistym krokiem , hołubce i krzesania, łagodzone zwykłym biegiem mazurowym: bieg przodem, wstecz i bokim, jak i pełne fantanzji obroty, przemachy wyprosty i sploty rąk oraz układy figur- stanowią liczne kontrasty które przyczyniaja sie sie do pięknego wygladu mazurka.



Wielka ilosć figur tanecznych, najrozmaitszych rozwiązań przestrzennych oraz szybkir tempo mazurka, wymagają niezwykłej sprawności tancerzy.



Wyróżnia sie dwa rodzaje mazura (żnią się nieco charakterem):



-ułański( z czasów Księstwa Warszawskiego) tańczony w mundurach; ma charakter salonowy- popis męskiej zręczności i temperamentu, a zarazem elegancji , gracji i wdzięku kobiet



- szlachecki (kontuszowy) żywiołowy, zawiadiacki, zarówno w wykonaniu tancerzy, jak i tancerek- jest wspomnieniem dawnej, wielkiej świetności i przepychy Rzeczpospolitej szlacheckiej.



Mazurka rozpowszechnili tacy kompozytorzy jak:

Fryderyk Chopin, Stanisław Moniuszko, Karol Kurpiński, Henryk Wieniawski, Karol Szymanowski i inni.